पंढरीसी जावे ऐसे माझे मनी। विठाई जननी भेटे केव्हा ॥१॥

पंढरीसी जावे ऐसे माझे मनी। विठाई जननी भेटे केव्हा ॥१॥







पंढरीसी जावे ऐसे माझे मनी। 

विठाई जननी भेटे केव्हा ॥१॥

न लगे त्याविण सुखाचा सोहळा ।

 लागे मज ज्वाळा अग्निचिया ॥२॥

तुका म्हणे त्याचे पाहिलिया पाय । 

मग दुःख जाय सर्व माझें ॥३॥

Comments

Popular posts from this blog

शुद्ध नाही तुझी भावना, देव कोठे आहे सांग ना || धृ ||

आपुलिया हिता जो असे जागता । धन्य माता पिता तयाचिया ॥१॥

आळंदी हे गाव पुण्यभूमी ठाव । दैवताचे नाव सिद्धेश्‍वर ॥१॥